Patronka i historia

Patronka i Historia

Nasza Patronka - Maria Kownacka

Maria Kownacka urodziła się 11 września 1894 roku w Słupie powiat Gostynin. Do ośmiu lat miała wyjątkowo pogodne i szczęśliwe dzieciństwo. Nagła śmierć matki tragicznie zaważyła na dalszych jej losach. Już od roku 1912, czyli jeszcze pod zaborem, prowadziła we wsi Dębowa Góra powiat kutnowski tajne nauczanie dzieci. W roku 1914/1915, a następnie 1918/1919 pracowała w szkole, którą sama założyła w majątku Krzywda powiat łukowski. Prowadziła jednocześnie przedszkole, szkołę i kursy dla dorosłych analfabetów. Robiła to samodzielnie, zupełnie bezpłatnie, mając tylko utrzymanie w domu siostry, żony właściciela majątku. Lata od sierpnia 1915 roku do czerwca 1918 roku spędziła, wysiedlona, w Mińsku Białoruskim, gdzie znów z zapałem pracowała społecznie.

Po powrocie do Krzywdy w czerwcu 1918 roku, witana przez ludzi ze spontaniczną radością, oddała się znowu z całym entuzjazmem pracy w swojej biednej szkole – w izbie czworackiej bez pieca i bez podłogi. Właśnie wtedy powstały Jej pierwsze utwory pisane z myślą o pozbawionych książek dzieciach chłopskich. Zadebiutowała w 1919 roku na łamach „Płomyczka” i Płomyka”, a następnie współpracowała z licznymi czasopismami dziecięcymi.

Z powodu choroby krtani Maria Kownacka porzuciła zawód nauczycielski. Przeniosła się Warszawy i rozpoczęła pracę w Bibliotece Ministerstwa Reform Rolnych. Ukończyła kursy bibliotekarskie, włączyła się w wir pracy twórczej i działalności Robotniczego Towarzystwa Przyjaciół Dzieci. W 1928 roku współorganizowała teatr „Baj”.

Utwory książkowe Marii Kownackiej zaczęły się ukazywać w latach trzydziestych: „Bajowe bajeczki i świerszczykowe skrzypeczki, czyli o straszliwym smoku i dzielnym szewczyku, prześlicznej królewnie i królu Gwoździku” (1935), „Deszczyk pada słonko świeci” (1935), „Plastusiowy pamiętnik” (1936), „Kukuryku na ręczniku” (1936), „O Jaśku co się z Rokita założył” (1937), „Cztery mile za piec” (1937), „Miała babuleńka kozła rogatego” (1939), „Proszę, przepraszam, dziękuję” (1939).

Podczas okupacji przebywała na wsi, gdzie prowadziła tajne nauczanie. Do stolicy powróciła w 1944 roku. W czasie Powstania Warszawskiego była współredaktorką czasopism dla dzieci „Jawnutka” i „Dziennik Dziecięcy”.

Po wojnie zajmowała się wyłącznie twórczością literacką. Współpracowała ze scenami lalkowymi, placówkami oświatowo – wychowawczymi, zajmowała się również działalnością społeczną i publicystyczną. Wydała łącznie 50 książek, które osiągnęły nakład kilku milionów egzemplarzy. Niektóre z nich były tłumaczone na języki: niemiecki, czeski, słowacki, rosyjski, litewski, gruziński. Wielkim powodzeniem cieszył się teatrzyk „Supełka i Węzełka” wymyślony przez Marię Kownacką w 1952 roku dla dzieci z sanatorium w Szklarskiej Porębie.

Spośród licznych książek wydanych przez pisarkę po 1945 roku największe powodzenie zyskały: „Kajtkowe przygody” (1948), „Tajemnica uskrzydlonego serca” (1948), „Dzieci z Leszczynowej Górki” (1952) – wspólnie z Zofią Malicką, „Rogaś z Doliny Roztoki” (1957 ), „Szkoła nad obłokami” (1958), „Głos przyrody” (1963) – wspólnie z Marią Kowalewską, „Plastusiowo” (1963) „W Świerszczykowie” (1965), „Wiatrak profesora Biedronki” (1965) – wspólnie z Janem Edmundem Kucharskim, „Skarb pod wiatrakiem” (1967) – wspólnie z Janem Edmundem Kucharskim, „Wesołe przedszkole” (1969), „Teatrzyk Supelków” (1970), „Cztery mile za piec” (1970), „Za żywopłotem” (1971) oraz „Co słonko widziało” (1975 – 1978), sześcioczęściowy cykl poświęcony kalendarzowym porom roku.

W dowód uznania odznaczona została wysokimi odznaczeniami państwowymi, w tym Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski i Złotym Krzyżem Zasługi. Najbardziej ceniła sobie Order Uśmiechu przyznany przez dzieci.

Dnia 12 maja 1983 r., Kuratorium Oświaty i Wychowania w Poznaniu, w uznaniu dorobku pracy wychowawczej, opiekuńczej i dydaktycznej nadało Przedszkolu nr 36 w Poznaniu imię Marii Kownackiej, znanej jako znakomita pisarka i twórczyni niezapomnianych postaci Plastusia i Rogasia. Maria Kownacka obecna jest w naszym przedszkolu od wielu lat nie tylko podczas rozmów i zabaw z dziećmi. W dniu 30 września 2005 r. został uroczyście odsłonięty pomniczek poświęcony Patronce. Od tej chwili, stojąc na honorowym miejscu, Maria Kownacka stale jest wśród dzieci.

Historia przedszkola

Przedszkole nr 36 im. Marii Kownackiej istnieje od 1949 roku, czyli 1 września 2009 r. skończyło równo 60 lat i w niczym nie przypomina dawnego, niewielkiego i malowniczo położonego w przepięknym akacjowym parku, dworku. Zamiast kapitalnego remontu, w tym samym miejscu wybudowano nowoczesny dwukondygnacyjny budynek z dużymi przestronnymi salami. Dzisiaj liczy ono osiem oddziałów, w których uczy się i bawi 180 dzieci.

Budynek przedszkola w roku 1950

Przedszkole nadal się rozwija i zmienia swój wygląd. Modernizowany jest zarówno budynek jaki jego otoczenie, szczególnie ogród , który ma charakter parku.
W ostatnich latach cały teren ogrodzono nowym płotem z dwoma niezależnymi wejściami od ulic Perzyckiej i Witnickiej. W budynku systematycznie wymieniane są okna, drzwi, remontowane kolejne pomieszczenia i doposażane w nowe meble, pomoce dydaktyczne i zabawki.